Pozna­li­śmy kolej­nych lau­re­atów kon­kur­su MINIATURA 10 na poje­dyn­cze dzia­ła­nia nauko­we.

Grant na reali­za­cję dzia­łań nauko­wych uzy­ska­ło dwo­je bada­czy z naszej uczel­ni.
Ser­decz­nie gra­tu­lu­je­my i życzy­my wie­lu suk­ce­sów nauko­wych!

Pod­sta­wo­wym celem kon­kur­su MINIATURA 10 jest finan­so­we wspar­cie dzia­ła­nia nauko­we­go słu­żą­ce­go przy­go­to­wa­niu przy­szłe­go pro­jek­tu badaw­cze­go pla­no­wa­ne­go do zło­że­nia w kon­kur­sach NCN, innych kon­kur­sach ogól­no­kra­jo­wych lub mię­dzy­na­ro­do­wych. W kon­kur­sie moż­na uzy­skać środ­ki finan­so­we w wyso­ko­ści od 5 000 do 50 000 zł na reali­za­cję dzia­ła­nia nauko­we­go trwa­ją­ce­go do 12 mie­się­cy.

dr n. med.  Kata­rzy­na Toma­szew­ska (Zakład Psy­cho­der­ma­to­lo­gii i Neu­ro­im­mu­no­bio­lo­gii Skó­ry)

Tytuł: Oce­na stę­żeń wybra­nych endo­gen­nych ago­ni­stów recep­to­ra MRGPRX2 w śli­nie jako poten­cjal­nych,

nie­in­wa­zyj­nych bio­mar­ke­rów aktyw­no­ści prze­wle­kłej pokrzyw­ki spon­ta­nicz­nej.

Przy­zna­na kwo­ta: 46 255 zł

Prze­wle­kła pokrzyw­ka spon­ta­nicz­na (CSU) jest hete­ro­gen­ną cho­ro­bą, w któ­rej cen­tral­nym ele­men­tem pato­ge­ne­zy pozo­sta­je akty­wa­cja masto­cy­tów. Szcze­gól­ną uwa­gę zwra­ca recep­tor MRGPRX2, sta­no­wią­cy jeden z głów­nych mecha­ni­zmów nie-IgE-zależ­nej akty­wa­cji komó­rek tucz­nych, któ­ry może być pobu­dza­ny przez róż­ne endo­gen­ne ligan­dy, takie jak kate­li­cy­dy­na LL-37 oraz sub­stan­cja P (SP). Pomi­mo że związ­ki te mogą bez­po­śred­nio akty­wo­wać masto­cy­ty i indu­ko­wać uwal­nia­nie media­to­rów zapal­nych, nie­wie­le wia­do­mo o ich obec­no­ści w łatwo dostęp­nym mate­ria­le bio­lo­gicz­nym, jakim jest śli­na, oraz o ich poten­cjal­nym związ­ku z aktyw­no­ścią kli­nicz­ną cho­ro­by.

Celem pro­jek­tu jest oce­na stę­żeń wybra­nych endo­gen­nych ago­ni­stów recep­to­ra MRGPRX2 (LL-37 oraz SP) w śli­nie jako poten­cjal­nych, nie­in­wa­zyj­nych bio­mar­ke­rów aktyw­no­ści CSU oraz wstęp­na wery­fi­ka­cja ich związ­ku z para­me­tra­mi kli­nicz­ny­mi cho­ro­by. Bada­nia obej­mą ozna­cze­nie stę­żeń tych media­to­rów meto­dą immu­no­en­zy­ma­tycz­ną (ELISA) w prób­kach śli­ny pobra­nych od pacjen­tów z roz­po­zna­niem CSU oraz ich porów­na­nie z wyni­ka­mi osób zdro­wych sta­no­wią­cych gru­pę kon­tro­l­ną. Dodat­ko­wo ana­li­zo­wa­na będzie zależ­ność pomię­dzy pozio­mem bada­nych bio­mar­ke­rów a aktyw­no­ścią cho­ro­by, jako­ścią życia pacjen­tów oraz pozio­mem odczu­wa­ne­go stre­su.

Dr n. med.  Kata­rzy­na Toma­szew­ska jest leka­rzem, spe­cja­li­stą w dzie­dzi­nie der­ma­to­lo­gii i wene­ro­lo­gii oraz aler­go­lo­gii, a tak­że pra­cow­ni­kiem nauko­wo-dydak­tycz­nym na sta­no­wi­sku adiunk­ta w Zakła­dzie Psy­cho­der­ma­to­lo­gii i Neu­ro­im­mu­no­bio­lo­gii Skó­ry Uni­wer­sy­te­tu Medycz­ne­go w Łodzi.

dr Adam Marek Wró­blew­ski (Zakład Bio­che­mii Medycz­nej)

Tytuł: Rola makro­fa­gów w modu­la­cji pro­fi­lu adi­po­kin wydzie­la­nych przez wisce­ral­ne adi­po­cy­ty czło­wie­ka i ich komu­ni­ka­cji mię­dzy­ko­mór­ko­wej w roz­wo­ju prze­wle­kłe­go pod­pro­go­we­go sta­nu zapal­ne­go we wcze­snych zabu­rze­niach meta­bo­li­zmu glu­ko­zy.

Przy­zna­na kwo­ta: 49 999 zł

Celem pro­jek­tu jest wyja­śnie­nie mole­ku­lar­nych mecha­ni­zmów roz­wo­ju prze­wle­kłe­go pod­pro­go­we­go sta­nu zapal­ne­go w wisce­ral­nej tkan­ce tłusz­czo­wej ze zróż­ni­co­wa­niem udzia­łu makro­fa­gów M1 i stre­so­rów meta­bo­licz­nych spe­cy­ficz­nych dla sta­nu przed­cu­krzy­co­we­go oraz cukrzy­cy typu 2. Ponad­to, prze­pro­wa­dzo­na zosta­nie ana­li­za ładun­ku mole­ku­lar­ne­go (w tym nie­ko­du­ją­ce­go RNA) pęche­rzy­ków zewną­trz­ko­mór­ko­wych pocho­dzą­cych z adi­po­cy­tów. Wyni­ki pro­jek­tu pozwo­lą na okre­śle­nie poten­cjal­nych mar­ke­rów mole­ku­lar­nych, przez co mogą przy­czy­nić się do roz­wo­ju wcze­snej dia­gno­sty­ki oraz nowych roz­wią­zań tera­peu­tycz­nych zabu­rzeń meta­bo­li­zmu glu­ko­zy.

Dr Adam Wró­blew­ski jest adiunk­tem w Zakła­dzie Bio­che­mii Medycz­nej Uni­wer­sy­te­tu Medycz­ne­go w Łodzi. W swo­jej pra­cy nauko­wej sku­pia się głów­nie na bada­niu udzia­łu mecha­ni­zmów epi­ge­ne­tycz­nych w indu­ko­wa­niu insu­li­no­opor­no­ści, prze­wle­kłe­go pod­pro­go­we­go sta­nu zapal­ne­go, pro­wa­dzą­cych m.in. do roz­wo­ju zabu­rzeń meta­bo­li­zmu glu­ko­zy (sta­nu przed­cu­krzy­co­we­go, cukrzy­cy typu 2). Do jego zain­te­re­so­wań badaw­czych nale­ży tak­że ana­li­za pro­ce­sów mole­ku­lar­nych zwią­za­nych ze stre­sem oksy­da­cyj­nym, lep­ty­no­opor­no­ścią i stre­sem reti­ku­lum endo­pla­zma­tycz­ne­go.