Są takie chwi­le, gdy ból jest zbyt wiel­ki, by ubrać go w sło­wa…

Z głę­bo­kim żalem i nie­do­wie­rza­niem przy­ję­li­śmy wia­do­mość o śmier­ci

prof. dr hab. n. med. Mar­ci­na Koza­kie­wi­cza,
kie­row­ni­ka Kli­ni­ki Chi­rur­gii Szczę­ko­wo-Twa­rzo­wej
Uni­wer­sy­te­tu Medycz­ne­go w Łodzi.

Rodzi­nie, Bli­skim oraz Współ­pra­cow­ni­kom skła­da­my wyra­zy szcze­re­go współ­czu­cia i łączy­my się w bólu.
Rek­tor, Senat i Spo­łecz­ność Aka­de­mic­ka Uni­wer­sy­te­tu Medycz­ne­go w Łodzi

Pro­fe­sor Koza­kie­wicz był wybit­nym chi­rur­giem, cenio­nym naukow­cem i wykła­dow­cą, dla któ­re­go pra­ca była przede wszyst­kim wiel­ką pasją. Trud­no pogo­dzić się z myślą, że odszedł tak nagle, w oko­licz­no­ściach, któ­re pozo­sta­wia­ją poczu­cie wiel­kiej stra­ty i nie­do­wie­rza­nia.

Pro­fe­sor był nie tyl­ko wybit­nym spe­cja­li­stą w swo­jej dzie­dzi­nie, ale przede wszyst­kim dobrym, życz­li­wym czło­wie­kiem.

Jego odej­ście zosta­wia pust­kę, któ­rą trud­no będzie wypeł­nić.